Modlitwa w czasie wojny (na podstawie Psalmu 37)

Panie,

nie pozwól mi ulec gniewowi,

gdy zło podnosi głowę,

a nieprawość zdaje się zwyciężać.

Ucz mnie ufać Tobie,

gdy ziemia drży,

a serce szuka oparcia.

Powierzam Ci moją drogę —

to, co kruche,

to, co zagrożone,

to, co się boi.

Ty działaj.

Ucisz we mnie krzyk odwetu,

zatrzymaj rękę gotową do gniewu.

Daj mi serce pokorne,

które nie odpowiada złem na zło.

Bo Ty widzisz więcej.

Ty znasz kres przemocy.

Choć upadam — podtrzymujesz mnie.

Choć jestem mały — nie opuszczasz mnie.

Lepsze jest ubóstwo z Tobą

niż siła bez Ciebie.

Strzeż moich kroków,

gdy droga prowadzi przez lęk.

Strzeż mojego serca,

aby nie stało się twarde.

Naucz mnie czynić dobro

pośród ciemności.

Daj mi wytrwać.

Daj mi pokój,

którego świat dać nie może.

Bo w Tobie jest ocalenie.

W Tobie jest schronienie.

W Tobie jest życie.

Amen.

Pustelnia Betesda