Manifest pielgrzymki do centrum
Nie wzywamy cię do ucieczki ze świata.
Wzywamy cię do powrotu.
Do miejsca, które zawsze było bliżej niż oddech.
Do centrum, które nie jest punktem na mapie,
lecz żywym sercem człowieka.
Świat zewnętrzny krzyczy, przyspiesza, rozprasza.
Kosmos hałasu i lęku obraca się bez wytchnienia.
Lecz pośród tej ciemności istnieje światło,
które nie gaśnie —
bo nie pochodzi z zewnątrz.
Wyrusz w pielgrzymkę do wnętrza.
Nie z plecakiem, lecz z uważnością.
Nie po odpowiedzi, lecz po obecność.
Każdy krok ku centrum
jest aktem odwagi.
Każde zatrzymanie się
jest buntem wobec pustki.
W sercu człowieka nie czeka idea.
Czeka Źródło.
Nie osądza. Nie przyspiesza. Nie domaga się.
Jest jasnością, która promieniuje,
gdy pozwolisz jej być.
Ta pielgrzymka nie ma końca,
bo centrum nie jest celem —
jest sposobem istnienia.
Im bliżej jesteś serca,
tym szerzej obejmujesz świat.
Nie idź sam przeciwko innym.
Idź głęboko — a spotkasz wszystkich.
Jeśli czujesz zmęczenie,
to znak, że jesteś zbyt daleko od centrum.
Jeśli czujesz ciszę,
to znak, że już jesteś w drodze.
Wyrusz.
Nie jutro.
Nie gdy będziesz gotowy.
Teraz.
Bo serce czeka.



Komentarze
Prześlij komentarz