Maryja Krolowa pustelników.

 

Kana Galilejska — pustelnia Maryi, miejsce przemienienia

„Czyńcie wszystko, cokolwiek wam powie.”

To zdanie Maryi jest kluczem do Kany i kluczem do pustelni. Maryja nie zatrzymuje uwagi na sobie. Jak Królowa, która panuje przez milczenie, otwiera przestrzeń, w której może objawić się Chrystus. Dlatego Kościół widzi w Niej Królową pustelników — tych, którzy uczą się znikać, by Bóg mógł mówić.

Kana Galilejska była pełna ludzi, a jednak stała się pustelnią w chwili braku. Gdy zabrakło wina, skończyła się iluzja wystarczalności. Maryja widzi ten moment jako pierwsza. Widzi pustkę i nie zagłusza jej rozwiązaniami. Jej królowanie polega na tym, że rozpoznaje czas Boga i wypowiada tylko jedno zdanie — wystarczające na całe życie: czyńcie wszystko, cokolwiek wam powie.

W tym geście Maryja oddaje inicjatywę Synowi i uczy pustelniczego posłuszeństwa. Nie mówi: „zróbcie coś”. Mówi: słuchajcie. Pustelnia zaczyna się tam, gdzie człowiek przestaje działać z własnej woli, a zaczyna żyć z usłyszanego słowa.

Chrystus objawia w Kanie swoją misję: przemieniać nas w siebie. Nie przez oderwanie od świata, lecz przez przemianę tego, co zwyczajne. Maryja stoi u początku tej drogi jak cicha strażniczka. To Ona uczy, że stągwie trzeba napełnić wodą do końca — nawet jeśli nie rozumiemy, po co. Reszta należy do Boga.

Maryja Królowa Pustelników nie prowadzi na pustynię ucieczki, lecz na pustynię zgody. Tam, gdzie pozwalamy, by Chrystus działał w nas tak, jak chce. Kana jest Jej pustelnią — miejscem, gdzie królowanie polega na oddaniu, a cisza staje się przestrzenią cudu.

Dziś, w Jej święto, wracam do Kany jak do wewnętrznej celi. I uczę się od Maryi jednej rzeczy: nie przyspieszać Boga, nie poprawiać cudu, nie zajmować Jego miejsca. Wystarczy słuchać. I robić to, co On powie.

Bo tam, gdzie Maryja wskazuje, Chrystus zawsze przemienia.